donderdag 30 april 2026

30 April 2026, Gropello - San Giacomo

 Wat een nacht. Wind, regen. Iedereen blij om in de tent te liggen.

Pierrick’s wekker loopt af om 4:30. Direct merkt hij dat we de bache, die over de karren ligt, niet meer horen. Zou ze weggewaaid zijn? Het waren stevige windvlagen deze nacht. Pierrick gaat de tent uit en ziet dat de bache is los gewaaid, maar ze zit nog vast onder de wielen. Ik pak al het slaap gerief in, terwijl Vili verder slaapt naast mij. Als alles klaar is, halen we voorzichtig de tent neer. Gelukt! Zonder een stok te breken. Om 5:45 vertrekken we. Het was een prachtige kampeerplek. Na 1 km zijn we in het centrum en gaan we ontbijten. Op 10 meter afstand van elkaar zijn er al drie horecazaken open. We gaan naar de bar waar het meeste volk is. De bar is open vanaf 4:00 ‘s morgens! Tot middernacht. Tijdens het half uur dat we er zijn, komt wel zeker dertig man binnen voor een snelle koffie. De bar ligt net aan de bushalte. Er komt ook een pappie zijn koffie drinken en zonder iets te moeten zeggen, krijgt hij zijn drup sterke drank in de koffie. Als we terug op stap gaan, zien we hem binnen gaan in de bar aan de overkant van de straat. Voor hetzelfde recept? Om 6:30 vertrekken we richting Pavia. Eerst gaat het een stuk over de weg, daarna door de velden . We lopen terug langs een paar immense boerderijen. Immens omdat er zo veel woonruimtes zijn. Waarschijnlijk werd al het werkvolk vroeger gelogeerd in de boerderij? Op een bepaald moment kunnen we “een stippellijn “ volgen. Een “geitenpad”. We beginnen eraan maar na 600 meter merken we dat het niet lukt. Het gras is veel te hoog. Er zijn meer en meer tingels. Dus keren we terug en blijven even de parallelweg volgen. Een kilometer later proberen we het terug en nu lukt het wel. Het blijft een smal pad. Soms hoog gras, soms niet. Het is nog 8 km naar Pavia. We lopen door het parco del Ticino, het park langs de rivier Ticino. Ik zou het geen “park” noemen. Soms is het bos. Soms lijkt het de savanne. Het is mooi en heel fijn wandelen voor Vili. Fijn om terug in “natuur” te zijn. De rijstvelden waren nogal eentonig. De rivier Ticino is al een stevige brede rivier , met grote zanderige oevers. We komen een fietser tegen waar we een praatje mee doen. Hij is ooit al naar Compostela gefietst. Rond 11:00 komen we aan de brug die naar het centrum van Pavia leidt. We moeten eerst trappen doen om aan de brug te geraken. Het is een overdekte brug met een kapel in het midden. Nog nooit gezien. We wandelen het centrum in, maar blijven op het VF parcours. We zoeken iets om te eten. Op het eerste terras kunnen we enkel iets drinken en iets kleins eten. Dus gaan we verder op zoek naar meer eten. We zien een restaurant met een terras in de schaduw. Uiteindelijk gaan we binnen eten want er is een frisse wind. Vili installeert zich tussen ons en we horen hem niet meer. Rond 13:20 vertrekken we. We willen de stad uitwandelen en een plek vinden om Vili nog wat te laten eten en rusten. De stad is uitgestrekt. Een beetje zoals Ivrea was. Uiteindelijk vinden we rond 14:00 een plek schaduw aan een kerkje. Pauze. Jammer dat er zo veel blaffende honden zijn in Italië. Vili wordt er alleen maar nerveuzer door. Het doet geen goed aan zijn socialisatie. Rond 15:30 vertrekken we terug. Het is nog warm. Op 7 km afstand zou er ofwel een kerkhof zijn (wat van de route) ofwel een hondenclub (op de route) met een grote parking. Eigenlijk is het qua kilometers wat te veel voor Vili maar we proberen het. Het hele stuk gaat over asfalt wegen. Niet leuk want Vili kan niet los en sowieso wat drukker. Uiteindelijk, met veel moeite, geraken we rond 17:00 aan de hondenclub. Verdorie. Er is een groot hek en het hele terrein is afgezet. Voor Vili is het echt genoeg geweest. We wandelen nog een paar honderd meter tot aan een boerderij. We gaan op een landweg kijken en vinden een ingang van een veld die nogal vlak is maar wel met hoog gras. We stoppen, maken schaduw voor Vili met de tarp. Rond 18:00 zetten we de tent, we eten boterhammen met ansjovis, banaan, chocola. We verzorgen Vili’s poten. We doen een kattenwas en in de tent.

Vandaag 32 km gestapt - in totaal 1151,4 km. Prachtig parcours in het park van Ticino. Veel asfalt na de middag. Moeilijk om een plek te vinden voor de tent.


5:45 - op stap - de kerkhoven zijn immens in Italië 
6:00 - Gropello - ontbijt


We verlaten Gropello


8:10, het geitenpad dat niet te doen was
Daarna wordt het beter
En minder - tot schouderhoog gras soms


Vili zoekt de fazanten 


De rivier Ticino



De overdekte brug met een kapel in het midden - naar het centrum van Pavia


Bij het verlaten van Pavia

Pauze voor Vili




En voor Pierrick 

De tent staat

Vili bekomt

Boterhammen 

Krijg ik ook iets?
Blauwe twix en een kleiner formaat dan in België 

Tanden gepoetst 

Terug meer variatie in het landschap 









5 opmerkingen:

  1. Comment vont les pieds de Vili ? L'abcès a disparu ?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. J’ai loupé quelques épisodes que je viens de découvrir, c'est un plaisir de te lire !
    Et on est pris par votre aventure, quel courage ! MY et Pierre

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat kan ik alleen beamen , zo plezant om jullie avonturen te volgen!
    Christophe

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuke foto van Villi als schoothondje! Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tingels. Lang geleden dat ik dat woord gehoord had. Je krijgt het meisje wel uit Aalst maar Aalst niet uit het meisje. Buen camino! Phara

    BeantwoordenVerwijderen