Hercule* en Juno* en Vili op stap: april 2026

donderdag 30 april 2026

30 April 2026, Gropello - San Giacomo

Wat een nacht. Wind, regen. Iedereen blij om in de tent te liggen.

Pierrick’s wekker loopt af om 4:30. Direct merkt hij dat we de bache, die over de karren ligt, niet meer horen. Zou ze weggewaaid zijn? Het waren stevige windvlagen deze nacht. Pierrick gaat de tent uit en ziet dat de bache is los gewaaid, maar ze zit nog vast onder de wielen. Ik pak al het slaap gerief in, terwijl Vili verder slaapt naast mij. Als alles klaar is, halen we voorzichtig de tent neer. Gelukt! Zonder een stok te breken. Om 5:45 vertrekken we. Het was een prachtige kampeerplek. Na 1 km zijn we in het centrum en gaan we ontbijten. Op 10 meter afstand van elkaar zijn er al drie horecazaken open. We gaan naar de bar waar het meeste volk is. De bar is open vanaf 4:00 ‘s morgens! Tot middernacht. Tijdens het half uur dat we er zijn, komt wel zeker dertig man binnen voor een snelle koffie. De bar ligt net aan de bushalte. Er komt ook een pappie zijn koffie drinken en zonder iets te moeten zeggen, krijgt hij zijn drup sterke drank in de koffie. Als we terug op stap gaan, zien we hem binnen gaan in de bar aan de overkant van de straat. Voor hetzelfde recept? Om 6:30 vertrekken we richting Pavia. Eerst gaat het een stuk over de weg, daarna door de velden . We lopen terug langs een paar immense boerderijen. Immens omdat er zo veel woonruimtes zijn. Waarschijnlijk werd al het werkvolk vroeger gelogeerd in de boerderij? Op een bepaald moment kunnen we “een stippellijn “ volgen. Een “geitenpad”. We beginnen eraan maar na 600 meter merken we dat het niet lukt. Het gras is veel te hoog. Er zijn meer en meer tingels. Dus keren we terug en blijven even de parallelweg volgen. Een kilometer later proberen we het terug en nu lukt het wel. Het blijft een smal pad. Soms hoog gras, soms niet. Het is nog 8 km naar Pavia. We lopen door het parco del Ticino, het park langs de rivier Ticino. Ik zou het geen “park” noemen. Soms is het bos. Soms lijkt het de savanne. Het is mooi en heel fijn wandelen voor Vili. Fijn om terug in “natuur” te zijn. De rijstvelden waren nogal eentonig. De rivier Ticino is al een stevige brede rivier , met grote zanderige oevers. We komen een fietser tegen waar we een praatje mee doen. Hij is ooit al naar Compostela gefietst. Rond 11:00 komen we aan de brug die naar het centrum van Pavia leidt. We moeten eerst trappen doen om aan de brug te geraken. Het is een overdekte brug met een kapel in het midden. Nog nooit gezien. We wandelen het centrum in, maar blijven op het VF parcours. We zoeken iets om te eten. Op het eerste terras kunnen we enkel iets drinken en iets kleins eten. Dus gaan we verder op zoek naar meer eten. We zien een restaurant met een terras in de schaduw. Uiteindelijk gaan we binnen eten want er is een frisse wind. Vili installeert zich tussen ons en we horen hem niet meer. Rond 13:20 vertrekken we. We willen de stad uitwandelen en een plek vinden om Vili nog wat te laten eten en rusten. De stad is uitgestrekt. Een beetje zoals Ivrea was. Uiteindelijk vinden we rond 14:00 een plek schaduw aan een kerkje. Pauze. Jammer dat er zo veel blaffende honden zijn in Italië. Vili wordt er alleen maar nerveuzer door. Het doet geen goed aan zijn socialisatie. Rond 15:30 vertrekken we terug. Het is nog warm. Op 7 km afstand zou er ofwel een kerkhof zijn (wat van de route) ofwel een hondenclub (op de route) met een grote parking. Eigenlijk is het qua kilometers wat te veel voor Vili maar we proberen het. Het hele stuk gaat over asfalt wegen. Niet leuk want Vili kan niet los en sowieso wat drukker. Uiteindelijk, met veel moeite, geraken we rond 17:00 aan de hondenclub. Verdorie. Er is een groot hek en het hele terrein is afgezet. Voor Vili is het echt genoeg geweest. We wandelen nog een paar honderd meter tot aan een boerderij. We gaan op een landweg kijken en vinden een ingang van een veld die nogal vlak is maar wel met hoog gras. We stoppen, maken schaduw voor Vili met de tarp. Rond 18:00 zetten we de tent, we eten boterhammen met ansjovis, banaan, chocola. We verzorgen Vili’s poten. We doen een kattenwas en in de tent.

Vandaag 32 km gestapt - in totaal 1151,4 km. Prachtig parcours in het park van Ticino. Veel asfalt na de middag. Moeilijk om een plek te vinden voor de tent.

5:45 - op stap - de kerkhoven zijn immens in Italië

6:00 - Gropello - ontbijt

We verlaten Gropello

8:10, het geitenpad dat niet te doen was

Daarna wordt het beter

En minder - tot schouderhoog gras soms

Vili zoekt de fazanten

De rivier Ticino

De overdekte brug met een kapel in het midden - naar het centrum van Pavia

Bij het verlaten van Pavia

Pauze voor Vili

En voor Pierrick

De tent staat

Vili bekomt

Boterhammen

Krijg ik ook iets?

Blauwe twix en een kleiner formaat dan in België

Tanden gepoetst

Terug meer variatie in het landschap

woensdag 29 april 2026

29 April 2026, Mortara - Gropello Cairoli

De nacht was goed in de B&B. Goed bed, goede temperatuur. Vili in de wolken met het tapijt op de grond. Pierrick had / heeft last van de muggenbeten. Ze zien hem graag. Omdat zijn meteo onweer had voorspeld om 11:00, had hij zijn wekker op 4:30 gezet.

We staan op om 4:30, pakken alles in, drinken nog thee op het terras met een koekje. Terwijl wij al het gerief klaarmaken, moeten we wel vijf keer Vili terug gaan halen in de slaapkamer. Hij was erg gesteld op zijn slaapkamer met tapijt. Om 5:45 vertrekken we. We doen de poort open met een bakje, maar kunnen ze niet terug dicht doen. Ik stuur een bericht naar de eigenares via whatsapp. De zoon had ons gezegd dat ze de poort vanop afstand konden sluiten. Echt een prachtige locatie. Een fijne stop. We zijn op 3 km van Mortara. Geen aantrekkelijke omgeving. Tot nu toe kunnen de dorpen en steden ons niet echt bekoren. Om 6:30 zijn we in het centrum en ontbijten we bij café real. De café baas is zeker 70 plus, tremor, traag. Je hoopt dat de koffies in het glas blijven. We lopen de stad uit en komen terug tussen de velden. Er is wel al wat meer vegetatie. De wegen zijn heel zanderig. Soms lastig met de karren. We zijn hier echte krachttraining aan het doen. Rond 10:30 komen we aan in Tromello. We zoeken een bar met terras met schaduw. De bar zit bijna vol met 50 plus mannen. Non stop wordt er gebabbeld. Een oudere man komt spontaan aanbieden om een stempel I. Ons paspoort te zetten. We drinken cola / cappuccino, eten een panini. Wat mij verbaast, is dat al die bars / restaurants, waarvan sommigen toch wel groot zijn, maar 1 toilet hebben. Dat lijkt me zo weinig. Of een Italiaan gebruikt niet graag een toilet buitenshuis? Om 11:00 gaan we terug op stap richting Garlasco. Het wordt weer warm. Het onweer komt er niet. Rond 12:30 zijn we aan de rand. We zien een Carrefour supermarkt. Pierrick gaat boodschappen doen: eten voor Vili, eten voor ons. Altijd puzzelen om alles in de karren te krijgen dan. Daarna gaan we naar het centrum op zoek naar een bar met terras. Op de plaats aan het gemeentehuis vinden we iets onder een galerij. Zo hoge galerijen zijn mooi. We kunnen nog iets eten. We beginnen met een groot bord sla, Pierrick dan nog een bord pasta, ik nog een dessert, daarna nog koffie. We treuzelen zodat we er zo lang mogelijk kunnen blijven zodat Vili kan rusten. We hebben 23,6 km gestapt. Uiteindelijk vertrekken we terug rond 15:15. Het is nog stevig warm. We hebben het vervolg van het parcours bekeken. Op 5 a 6 km is er een kerkhof. We hopen daar een plekje te vinden. De zon blijft stevig schijnen. We geven Vili regelmatig water. Hij loopt van schaduw naar schaduw . Het pad loopt langs een groter kanaal nu. We passeren een gebouw aan het kanaal met een grote schroef. Blijkbaar is dit een kleine elektriciteitscentrale. Uiteindelijk geraken we aan het kerkhof (het VF pad loopt langs de achterzijde) en vinden we er een klein grasveld met 2 banken en een notelaar. We stoppen. We wachten tot 18:00 om de tent te zetten. Dan gaat het kerkhof dicht. We eten de salade die Pierrick op de middag gekocht heeft. Hij heeft ook 2 yoghurts en 4 choco dannettes gekocht. Ik eet de 2 yoghurts op, Pierrick 3 van de 4 dannettes. Vili krijgt de gerookte ham die al 3 dagen in de eetzaal zit. Daarna herstelt Pierrick onze wasteil met grijze tape. We wassen ons, poetsen de tanden, verzorgen Vili’s poten. Het is nog warm in de tent. Leuk om nog eens in de tent te slapen. Dit is “ons huis”. Romina, van het taxibedrijf, stuurt me een bericht dat ze wat foto’s van onze blog op haar Instagram account heeft gezet. Grappig.

29,2 km gewandeld - in totaal 1119,4 km. Vili doet goed zijn best ondanks de schijnende zon. Pierrick is erg geliefd bij de muggen. Morgen richting Pavia en stilaan richting de Po rivier.