29 oktober 2026, Dole - Tilques

 Het was een mooie film, “au sein des autres”. Belangrijk thema, mooi gebracht, goede acteurs.

We zijn vroeg wakker, staan op en gaan even met Vili wandelen. De autobatterij is 40% opgeladen op 11 uur tijd… We gaan ontbijten om 6:15. Er is al wat volk in de ontbijtruimte. Mensen die er voor hun werk zijn, een ander koppel die net hun hond hebben uitgelaten. Om 7:00 vertrekken we. We laden de auto nog wat verder op aan een snellader en dan op weg naar Tilques. We doen onze stops aan de zelfde tankstations als in het oprijden. Vili vindt een elektrische auto leuk. Veel stops, veel tijd om overal te snuffelen. Rond 14:30 zijn we in Tilques. We gaan boodschappen doen, eten kopen. Om 16:00 zijn we aan onze boot. Het huis kan wat warmte gebruiken. We voelen de vermoeidheid. Van de autorit. Van het stapavontuur.

Het was een mooie ervaring. Prachtige natuur in de Appenijnen. Italië is een land van vele bergen en rivieren. Het zonnige nazomerweer was aangenaam.

We kunnen beginnen dromen van het laatste stuk tot Rome.

Thuis

28 oktober 2026, Piacenza - Dole

 De nacht was oké in het hotel. Niet te warm. Vreemd om veel plaats te hebben, om niet vast te geraken in een slaapzak, om geen hond naast of op je te voelen. 

We zijn alletwee vroeg wakker. We gaan even met Vili wandelen en gaan om 7:00 ontbijten. Zoals ik al zei, het hotel is vergane glorie. Ook in de ontbijtzaal. De toaster doet het plots niet meer. Het koffiemachine doet het niet meer. De directeur wordt er bij gehaald. Een technieker. Uiteindelijk wordt een hoofdschakelaar eens aan en uit gezet en geraakt àlles opgelost. Na het ontbijt vertrekken we. We tanken de huurauto vol. We rijden naar de garage waar we  de Volvo hadden achtergelaten. We laden alles over. We brengen de huurauto naar het Hertz kantoor in Piacenza. Daarna gaan we naar een laadpaal om de Volvo te laden. En dan vertrekken we richting huis. We rijden eerst naar Sallanches, waar we de auto willen laden. We moeten even wachten want de 2 plaatsen zijn ingenomen. Misschien moet ik toch de Tesla app eens downloaden, want er zijn wel 20 Tesla laders op de zelfde plek. Daarna rijden we verder richting Dole. We zijn niet meer zo jong. 1200 km in één stuk rijden lukt ons niet meer. Rond 19:00 zijn we in Dole. We hebben een kamer gereserveerd bij Ibis. Er zijn laadpalen op de parking. Ik hang de auto aan een paal. Binnen 13 uur is hij opgeladen, zegt mijn app….

580 km gereden - morgen nog even veel te gaan tot in Tilques.

Nu een film kijken op France.tv: “au sein des autres “ , een Frans-Belgische film, over een jongeman met borstkanker….

We verlaten de alpen 

Vergane glorie in het hotel 

Zelfs de brandblussers zijn vergane glorie 

Vili slaapt bij in de auto 

Wat een leuke auto op de parking van de Ibis

27 oktober 2026, sportstadion Viareggio - Lucca

 De nacht was goed in het park van het sportstadion. Rustig. Geen everzwijnen op bezoek gehad. Om 4 uur in de ochtend wel lichten van een auto en van een zaklamp op de tent. Een “salve” groet van ons en een “salve” groet terug en alles lijkt oké. Waarschijnlijk de politie die op patrouille was.

We zijn al wat vroeger dan 5:30 wakker en staan op. We pakken alles in en vertrekken. Er is een bar op 1 km die open is vanaf 6:15. Als we het park verlaten, zien we verse sporen van omgewoelde aarde, van de everzwijnen. Aan deze kant van Viareggio ligt een uitgebreid park. Aangenaam om te wandelen. We houden een stop bij Bar Cenenterola voor een uitgebreid ontbijt. Er zijn 31 km te gaan tot in Lucca vandaag. We volgen terug het fietsparcours van Google Maps. Omdat we gisteren de hele tijd de zee hebben gevolgd, zitten we verwijderd van het via Francigena pad dat meer via het binnenland loopt. We moeten eerst een heel stuk door de buitenwijken van de stad. Dan komen we even op een super drukke strada statale. Gelukkig kunnen we na 3 km afslaan naar links. We komen op een kleinere weg terecht. Overal ligt afval. We zien een rookpluim opstijgen van een klein vuurtje langs de baan. Er staat een bureaustoel naast. En iets dat op een ijskast lijkt. Op het moment dat we ter hoogte van het vuurtje zijn, rijdt een auto weg uit een inham aan de linkerkant van de baan en gaat een vrouw naar het vuur en zet zich op de stoel naast het vuur….. het is 9:20. Verschillende levens kruisen elkaar…. We wandelen verder. We lopen over grindwegen, door open velden. Vili kan loslopen. Het gaat goed. De conditie is duidelijk verbeterd. Het parcours is vlak. Op een gegeven moment houden we halt om een kudde schapen te laten passeren. Heel mooi om te zien. We wandelen op dijken langs kanalen. Op de middag houden we een pauze om iets te eten en de tent te laten drogen. We hebben al 22 km gewandeld. Rond 13:30 vertrekken we terug. Het idee is om tot aan het station te gaan en te kijken of we de trein kunnen nemen naar Piacenza. Ideaal is het niet, want er is geen rechtstreekse verbinding. We zouden drie of vier keer moeten overstappen. En dan bedenk ik dat we ook een auto zouden kunnen huren en met de auto naar Piacenza rijden. Dus veranderen we de eindbestemming van treinstation naar Europcar Lucca. 1 km extra erbij. We wandelen stevig door. Vili doet het super goed. Rond 15:30 komen we in de buurt van het centrum van Lucca. Een stad met een hele omwalling. Wat een bedrijvigheid in de stad. Er staan immense tenten opgesteld, tientallen mobiele toiletten, er is volk volk volk in de stad. We weten niet wat er aan de hand is. Eline vertelde me dat elk jaar in Lucca een proteïne congres wordt georganiseerd, maar het zou me verbazen dat dit congres zo veel volk op de been zou brengen. Tot we een affiche zien van Lucca 365 Comics & Games. Dat verklaart het vele volk. Het evenement begint morgen. Waarschijnlijk zullen alle hotels hier volgeboekt zijn. We wandelen tot aan Europcar. Jammer genoeg hebben zij geen wagen meer ter beschikking. Blijkbaar is er ook een Hertz kantoor in Lucca, 1 km verder. We bellen het kantoor en zij hebben nog een wagen ter beschikking. Gelukkig. En we kunnen de auto achterlaten in Piacenza. Rond 16:00 zijn we aan het kantoor. We krijgen een Peugeot hybride. Een grote auto. We halen de karren uit elkaar en laden alles in. Rond 17:20 vertrekken we richting Piacenza. Het is al donker. Vermoeiender rijden, vind ik. We hoopten terug in ons favoriete B&B hotel te kunnen overnachten in Piacenza, maar het is vol. Best Western is ook vol. Ik bel naar het EURO hotel en daar is wel nog een kamer vrij. Rond 20:00 komen we toe aan het hotel. De kamer is nog niet klaar, dus gaan we eerst iets eten bij de Turk tegenover het hotel: een lekkere kebab met groenten en frietjes. Het smaakt. Tegen 21:00 zijn we terug in het hotel. Het is vergane glorie. Ze zijn bezig met verbouwingen. Te begrijpen. De douche is mini maar wat doet het deugd om ons goed te wassen. 

We hebben 33 km gewandeld vandaag- in totaal 276,5 km vanaf Piacenza .

Er blijven nog 425 km ongeveer te gaan tot in Rome. 

Morgen richting Tilques.

Libertas, Lucca

De ochtend in het park van het stadion

Prachtige parasol dennen

Op weg naar de bar - het huis rechts is klaar om Halloween te vieren 

Een lekker ontbijt, sucré salé 

Vili kan eindelijk terug los lopen 

Grote irrigatiebuizen aan een pomphuis

De kudde schapen onderweg

De netten liggen klaar om de olijven op te vangen 

Zoek Vili

We wandelen liever boven op de dijk op het gras dan op het “fietspad “

Middagpauze - tent drogen

Iets eten

Terug op weg richting Lucca

De omwallingen van Lucca - overal tenten voor het evenement 

Lucca

De karren uit elkaar halen en alles inladen 

De avond afgesloten met een lekkere kebab in Piacenza 

26 oktober 2026, tussen Carrara en Massa - sportstadion Viareggio

 De nacht was heerlijk. Rustig. Geen verkeer. ‘S Avonds de gekende blaffende honden, in de ochtend alle hanen uit de regio die met elkaar aan het kraaien waren. 

De wekker gaat af om 5:30. Pierrick maakt thee. We pakken alles in. We hebben beslist om vandaag en morgen een eigen parcours te wandelen. We hebben zin om tot aan de zee te gaan in Massa. Het VF pad blijft hoger lopen en gaat via Camaiore. Via Google Maps is het 60 km van ons vertrekpunt tot aan het station van Lucca. Een groot stuk loopt langs de zee. We vertrekken om 7:00. We moeten eerst nog een stuk stijgen en daarna een stevig stuk dalen. Lastig voor Pierrick zijn knieën. Lastig voor Vili want heel veel blaffende honden op dit stuk. Daarna lopen we een stuk door de industriezone. Niet het mooiste stuk, maar het geeft je wel een beeld van de echte toestand van het land: overal zwerfvuil, slechte staat van de wegen. Uiteindelijk komen we langs een lange rechte baan met een mooi voetpad uit op de zee. We hopen hier een bar te vinden die open is, maar alles is dicht. Het seizoen is voorbij…. Vanaf hier wandelen we over een mooi fietspad kilometers naar het oosten. Wij hoopten op een zeedijk te wandelen met zicht op zee, maar hier kennen ze dit blijkbaar niet. Langs het fiets- en wandelpad zijn vele eet en drinkgelegenheden met hun eigen strand. Of gewoon privé stranden. Het is 10:00 als we aan het zeestuk beginnen, vanaf Marina di Massa. Rond 11:30 zien we eindelijk een restaurant waar de tafels gedekt zijn . We gaan even polsen: ze gaan open om 12:00. We wandelen nog even verder maar vinden niets en keren terug. We wachten op een bank aan het fietspad, tegenover het restaurant , we  geven Vili eten. Om 12:00 zijn we paraat. Het is een deftig restaurant. Tafelkleed, servetten, heel lekker eten. We genieten er van om eens iets anders dan pizza en lasagne te eten. Ik zie dat er een paar campings op ons parcours liggen. Ik probeer er 2 te bellen. Alletwee zijn ze dicht. Om 13:40 vertrekken we terug. Het stuk langs de zee is veel langer dan ik gedacht had. Uiteindelijk wandelen we bijna 20 km in rechte lijn. Het is gemakkelijk wandelen. Een goed fietspad, genoeg schaduw voor Vili. Heel veel grasvelden. Maar nergens een optie om de tent te zetten. Het stuk van de dijk van Viareggio is veel actiever: veel meer bistro’s die open zijn, veel klerenwinkels, veel mensen die aan het wandelen zijn, veel honden. Vili is te moe om nog veel interesse te hebben in de andere honden. Op Google Maps heb ik gezien dat er wat groen is rond het sportstadion van Viareggio. We wandelen verder. Het is 16:00. We passeren nog de jachthaven waar indrukwekkende jachten liggen. Uiteindelijk komen we toe aan het sportstadion. Er is een stuk park rondom dat toegankelijk is. We zoeken een plek in een uithoek en installeren de tent. De muggen zijn ook weer van de partij.  Op stukken rondom de tent is de grond goed omgewoeld. Waarschijnlijk door everzwijnen. 17:30, iedereen in de tent.

Het was een mooie, zonnige dag. Een zeedag gevoel, ook al hebben we de zee niet veel gezien.

Vandaag 29 km gewandeld -vanaf Piacenza 243,5 km in totaal.

Morgen nog 31 km naar Lucca. En daarna het logistiek avontuur om terug in Piacenza te geraken om de auto op te pikken.

Pierrick maakt thee

Links van dit huis hadden we de tent gezet 

Eindelijk zicht op de zee

Drinkpauze voor Vili

De zee

En de bergen 

Wachten tot het restaurant open gaat

Heerlijke salade als voorgerecht 

Lekkere pasta daarna

Een vissersboot die naar zee vaart in Viareggio 

Enorme jachten in de haven 

Een speelmaatje voor Vili, in het park aan het stadion