Hercule* en Juno* en Vili op stap: 16 april 2026, Les Clées

De nacht was warm. We waren het niet meer gewend. Om 23:00 maakt Pierrick me wakker omdat hij denkt dat hij een teek heeft in zijn linker oksel. Het klopt. Ik haal de tekentang boven. Meestal krijg ik de beestjes er gemakkelijk uit, maar deze is een stevige. Ze wil zich niet geven. Uiteindelijk lukt het na vele pogingen. Ik heb goed geslapen. Pierrick wat minder. Door de emoties van de dag.

We staan op om 5:00 en vertrekken rond 6:45. Het gaat direct omhoog door een weide en grasweg. Daarna een stuk op een fietsroute tot aan Bretonnières en dan verder tot aan Romainmôtier. Wat een prachtig dorp! We wandelen het dorp binnen en zien een klein café - bakkerij. We mogen binnen met Vili. We bestellen koffie en chocolade koeken en een croissant voor Vili. Goddelijk! We hebben nog nooit zo’n lekkere chocolade koeken gegeten. Fantastisch. Dus gaan we voor een tweede ronde. De plek zelf is ook super gezellig. Daarna wandelen we verder richting La Sarraz. Een prachtig stuk door weiden en bos. Op het eerste stuk moeten we even wachten omdat boeren proberen om hun ontsnapte koeien terug naar de stal te brengen. Het stuk door het bos is prachtig. Van La Sarraz wandelen we naar Eclépens en houden een stop aan de rand van het dorp. Het is 12:00. Het begint warm te worden. We eten wat kip en jambonneau van gisteren met vers brood van deze ochtend. Vili rust. In de wei naast ons staan jonge koeien. Er passeert een paardenkar. Joggers. Rond 14:00 vertrekken we terug richting Cossonay. De landweg loopt langs een sterk stromende rivier. Mooi om te wandelen. Na drie kwartier zoekt Vili de schaduw op van een kleine chalet. Een man zit er aan een tafel en nodigt ons uit voor een koffie. Het is Tony. Hij is verantwoordelijk voor de chalet. Het is La Cabane des Pêcheurs Daillens. Een chalet die verhuurd wordt. Er is geen stromend water, geen elektriciteit. Maar een prachtig kader. We hebben een leuke babbel. Hij legt ons ook een snellere weg uit naar de camping van Penthalaz, waar we willen overnachten. We vertrekken terug en komen langs de rivier 2 Zwitserse meisjes tegen. Ze zijn KO. Hebben al 250 km gefietst in 2 dagen. Ze hebben geen energie meer. We geven ze een paar Snickers en mentos. We wandelen verder zoals Tony ons heeft uitgelegd en komen rond 16:30 toe op de camping. We installeren de tent, genieten van een goede douche. Er is een bar / restaurant maar er wordt nog geen eten geserveerd. Er is een wasmachine maar het is in gebruik door een ander koppel die hun hele huishouden aan het wassen zijn. Jammer genoeg zijn hier geen Washme automaten zoals in Frankrijk. Morgen een nieuwe poging om kleren te wassen in Lausanne. We gaan nog iets drinken in de bar. Ik hoor van de familie dat Edurne haar doctoraat met glans verdedigd heeft. Zo fier op haar. Rond 20:00 iedereen in de tent. Het is nog warm. De camping ligt naast de spoorweg…..

23 km gestapt- in totaal 925 km. Morgen naar Lausanne. Een prachtige dag vandaag. Hemelse chocolade koek.