Hercule* en Juno* en Vili op stap: 21 april 2026, Chandianaz - Chatillon

Ik was gisterenavond wat moe toen ik mijn verslag schreef. Er waren nog wat dingen die ons waren opgevallen in de dag. Het was een vermoeiende dag. Het ging niet goed vooruit. Het was een frustrerend einde van de dag. Omdat we niet gemakkelijk een slaapplaats vonden. In de loop van de hele dag zagen we dat alle weiden op het pad waren afgezet. Het gras is heilig precies in de Aosta vallei. Er werd ook veel gesproeid op de weiden. De paar keren dat we een stukje gras zagen dat eventueel kon dienen voor de tent en dat we gingen vragen of we de tent er konden zetten, kregen we steeds het zelfde antwoord : ik ben de eigenaar niet, ik weet het niet. Ik zou dan denken: misschien kan je even bellen naar diegene op of naast wiens grond je woont, maar blijkbaar is de sociale cohesie in die bergdorpen anders dan ik me had ingebeeld. Het huis waar we uiteindelijk onze tent net op de paar vierkante meter hebben mogen zetten, was geflankeerd door andere huizen, ook al leek het één woonst. Blijkbaar waren er 4 verschillende woonentiteiten. Het terras van het ene huis lag voor het andere huis. De eigenaar van het huis waar we de tent mochten zetten, sprak wat Nederlands. Hij was ooit getrouwd geweest met een Hollandse dame.

De hele dag zagen we bijna geen enkel plat stuk gras. Enkel hellende vlakken. Misschien moeten we in de toekomst zo’n hangtent aanschaffen, zoals bergbeklimmers gebruiken. Ik weet alleen niet wat Vili hiervan zou denken

Toen we ‘s avonds de tent hadden gezet, bracht de boer zijn 2 koeien van de wei naar de stal. De stal was de gelijkvloerse verdieping van het huis naast het huis van de eigenaar. Als ik nog even naar de kapel ga, zie ik de 2 koeien + een kalf er staan.

Wat ook opviel de hele dag was het lawaai dat opsteeg vanuit de vallei. Continu transport geraas.

De Aosta vallei is geen gemakkelijke vallei om te doorkruisen. Je wordt een flank opgestuurd en dan kan je alleen maar het spoor volgen. Er zijn geen rescue uitvalswegen. Als je op een spoor zit, moet je vooruit. Gisteren hebben we gemerkt dat de geitepaden (stippellijn op de kaart) soms echt moeilijk zijn met de kar: te smal, te stenig, te steil of te diep.

De nacht begon warm gisterenavond. Echt warm. Klammig.

Een aparte dag vandaag.

De wekker gaat af om 5:00. Ik pak alles in terwijl Vili verder slaapt. Blijkbaar vindt hij 5:00 veel te vroeg om wakker te worden. Als Pierrick zijn gamel klaarmaakt met brokjes en een blik hondenpaté komt er leven in. Ik kan hem de tent uit werken en alles inpakken. Om 6:05 zijn we klaar en vertrekken we. De boer is ondertussen ook al bezig met zijn koeien te verzorgen. We trekken het gehucht uit en beginnen direct op een geitenpad. Niet ideaal, in de vroege ochtend. Het is smal. Wat afgrond aan de rechterzijde. Om 6:15 heeft Pierrick prijs. Deze keer duikelt hij de dieperik in. Blijkbaar is hij gestruikeld en daardoor overkop gegaan, met kar en al. Zijn val is gelukkig gebroken door bomen en struiken en houtafval. Het voordeel van op stap te zijn met een hond, is het feit dat je dan altijd een leiband bij hebt die voor vanalles kan dienen. We gebruiken de leiband om Pierrick eerst recht te krijgen en daarna de kar. Het lukt. De bedoeling van zo vroeg te starten is om de warmte voor te zijn, niet om acrobatische toeren uit te halen. Zoals ik al zei, eens je op een pad zit, kan je alleen maar vooruit. Voorzichtig wandelen we verder op het smalle, op en neergaande pad. En een half uur later hebben we weer prijs. Deze keer breekt de baar van Pierrick zijn kar af. Gelukkig zijn we op 50 meter van een kleine asfaltbaan. We halen gerief van zijn kar en brengen het naar beneden, naar de baan. Hij probeert met tape de baar terug wat te fixeren. We installeren alles terug op de kar en zoeken via Google Maps een alternatieve weg langs de baan richting Chatillon. De enige optie is de drukke SS26. Levensgevaarlijk is het. Het is 7:30 in de ochtend. Het is super druk. Uiteindelijk lukt het ons om 2 km op die baan te wandelen en dan een afslag te nemen naar Chatillon. Rond 8:15 zijn we er. We stoppen bij de eerste bar die we tegenkomen: Bar chez Coco. De hemel op aarde. Blij dat we daar geraakt zijn met de kapotte kar en na een duik in de diepte van Pierrick. De koffie is er heerlijk. De koffiekoeken zijn heerlijk. We bekomen even en bekijken dan de opties. Twee nieuwe baren bestellen? Waar verblijven in afwachting van de levering? Op Google zie ik dat er een camping is op 30 km, op het parcours van de Via Francigena. Ik bel de camping om te checken of ze open is. Daarna bel ik Radical Design om 2 nieuwe baren dringend te laten opsturen. Daarna stuur ik een bericht naar Romina om te vragen of ze ons van Chatillon naar Settimo Vittone kan brengen. Om 11:00 pikt ze ons op. Rond de middag zijn we er. Een mooie camping. Gemoedelijk. Geen afgebakende plaatsen. We mogen zelf kiezen waar we de tent zetten. De via Francigena loopt dwars door de camping. Veel minder autolawaai hier dan op de flanken van de Aostavallei, ook al loopt de autostrade hier ook vlakbij. We zetten de tent, verzorgen Vili’s pootjes. Zijn kussentjes zien wat af. Een paar dagen rust zal hem deugd doen. Aan de duur van zijn sokken zien we hoe zwaar het terrein is. Soms doet hij drie á vier dagen met een sok. Nu zitten er al gaten in na 1 dag. We gaan iets eten in een bar tegenover de camping. We kopen eten voor de avond in een mini winkeltje in het dorp zonder glorie. We genieten van de douche. Er zijn hier en daar tafels op de camping. Het is fijn om zittend te kunnen eten: tomaten, mais, ansjovis, brood, kaas, hesp. Om 19:30 iedereen in de tent. De poten worden nog eens goed ingesmeerd met vaseline. Voor Vili zal het goed zijn om een paar dagen minder te stappen. Hopelijk kunnen zijn pootjes wat herstellen dan.

Wij moeten goed nadenken welk parcours we gaan volgen vanaf nu. Geitenpaden zijn echt geen optie met de karren. Het fietsparcours zal soms op drukkere banen zijn. Een eigen parcours maken? We hebben nog een paar dagen tijd om te beslissen. Vrijdag zouden de baren moeten toekomen.

4 km gestapt - in totaal 984,6 km - val Pierrick - kapotte kar Pierrick - bar “chez Coco” - paar dagen time out

Veel krekels op de camping