De nacht was moeilijk. Warm in de kamer, warm onder het dekbed. Vili die precies onwennig was. Er lag vast tapijt in de kamer wat lekker zacht was om op te slapen en toch liep hij veel heen en weer. Om 2:30 is Pierrick even een wandeling met Vili gaan doen. Uiteindelijk hebben we een slaapzak uitgehaald voor Vili om op te slapen. En om 5:00 is Pierrick bij Vili op de grond gaan liggen.
We staan op rond 7:15 en gaan ontbijten in het restaurant. De Mercure hotels zijn mooie, verzorgde hotels. Ook het ontbijt is prima. Er is veel keuze. Daarna gaan we alles inpakken in de kamer en vertrekken we. Pierrick brengt de karren al naar beneden en geraakt aan de praat met de dame aan het onthaal. We hadden opgemerkt dat ze een accent had. Lorena heet ze en is afkomstig van Colombia maar woont al 10 jaar in Frankrijk. Ze is enthousiast over ons wandel avontuur. Ze kent de via Francigena niet, ook al loopt zowel deze als de Compostela route door Arras. Ik ga met Vili naar beneden. De lift is een ervaring voor hem want er is een spiegel in de lift en hij begrijpt niet dat hij een andere hond ziet.
Om 9:00 starten we. Er hangt weer veel mist. Langs het zuiden verlaten we Arras. We vinden nog een bakker onderweg en slaan proviand in. Het eerste stuk gaat goed vooruit, daarna wordt het terug wat lastiger over bos en graswegen. We komen een groep crossers te tegen die heel voorzichtig ons passeren. We komen een colonne quads tegen. Wanneer we door de velden aan het stappen zijn, heeft Vili een hert gespot en is hij weg. Gelukkig heeft hij zijn rappel halsband aan waarmee we hem kunnen terug roepen. Rond 13:00 houden we een stop om iets te eten. De mist is opgetrokken en de zon komt te voorschijn. Na een half uur stappen we verder. Door uitgebreide velden, langs immense landbouw bedrijven. Om het half uur stoppen we om Vili te laten drinken. Rond 16:00 komen we aan in Bapaume. Er is een expo van tractoren. Overal staan exemplaren, oldtimers maar ook hypermoderne. We zijn te moe om er nog interesse in te hebben. We proberen Bapaume door te geraken en daarna een slaapplek te zoeken voor de tent. Uiteindelijk stappen we nog 3,3 km verder zoekende naar een stukje gras om de tent te zetten . Om 17:00 beslissen we niet verder te zoeken, en zetten we de tent naast een klein Engels militair kerkhof. We fixeren de tent met onze karren want de ondergrond is gravel en moeilijk om er piquettes in te krijgen. We zijn allemaal doodmoe. Vili is stijf. Gelukkig wil hij terug wat beter eten. Zelf eten we een Decathlon pasta bolognese. We verfrissen ons wat, poetsen onze tanden en om 18:40 de tent in.
29,3 km gestapt. Mist en zon. Weidse velden. Nog steeds militaire kerkhoven.
Morgen richting Peronne.
 |
| Mist mist mist, de fluo vestjes zijn nuttig |
 |
| Nog 1720 km naar Rome |
 |
| Af en toe wat trappen op het parcours |
 |
| En stijgen en dalen |
 |
| En hindernissen op het parcours |
 |
| De colonne quads tijdens de middagpauze |
 |
| Weidse velden, windmolens, kerkhoven |
 |
| De slaapplaats |
 |
| Engelse soldaten… 19 jaar oud, 21 jaar oud… |
 |
| Moe |
Ammmmai! 29 km!
BeantwoordenVerwijderenBeste wensen voor Internationale vrouwendag, Zurine!
BeantwoordenVerwijderenLeuk om jullie verslagjes te lezen en de foto’s te zien. Geniet van jullie stapavontuur! Hou het wel veilig.
BeantwoordenVerwijderenSuper d'avoir des nouvelles aussi détaillées ! Et merci Google trad 🙂. Vili préfère la tente à la chambre d'hôtel ?
BeantwoordenVerwijderengrappig om te lezen hoe Vili zijn draai niet vind in de hotelkamer. 1720 km tot Rome? Komt goed! Elke dag een stukje.
BeantwoordenVerwijderen