6 maart 2026, parc Olhain - Mont-Saint-Eloi

 Het was een warme nacht. De dekbedden waren echt warm. Een vreemd gevoel om zelf in een bed te liggen en de hond alleen op de grond. Pierrick is zelfs uit bed gevallen. In een tent overkomt je dat niet.

We staan op om 7:15. We gaan even met Vili naar buiten om een plasje te doen en dan gaan we naar het ontbijt. Het smaakt: brood, cornflakes met melk, fruit, appelsiensap. Het doet deugd om melkproducten te eten. Dat is wat moeilijk om bij te houden als je veel wild kampeert. Rond 9:15 zijn we ingepakt en vertrekken we. We trekken door het bos het park uit. Aan de rand van het bos ontdekken we een wijngaard. We moesten direct aan jullie denken, Eline en Emile. Als het hier kan, zal het wel bij jullie ook lukken. De eerste twijfel van de dag: het parcours van de app verschilt van de bordjes die we tegenkomen. Op dit moment vertrouw ik meer op de app dan op de bordjes, omdat die soms ontbreken. Uiteindelijk leiden alle wegen naar Rome en volgen we toch de app. We dalen het bos uit, even over een stuk weg en dan stijgen we terug het volgende bos in. Het is weer fitness. Het parcours is nogal geaccidenteerd. Omgevallen bomen, slijk, plassen, tractor sporen. Maar een prachtige omgeving. We genieten van de natuur, Vili vindt het allemaal prima. Het is ook niet zo warm vandaag. Rond 11:20 komen we aan in Servins waar we een bakker vinden. We houden een stop, eten wat, geven een sandwich aan Vili want nog steeds eet hij niet zo goed. En we trekken verder. We moeten eerst het dorp door. Het begint vlotter te gaan met Vili in de dorpen. Van zodra hij huizen ziet, gaat zijn honden modus aan en zoekt hij in elke tuin die we passeren een maatje. Ik ga stevige armspieren krijgen van hem aan de leiband te houden. Daarna trekken we terug het bos in, richting Ablain St Nazaire. Waar we in het begin probeerden de plassen en tractor sporen te vermijden en de drogere randen op te zoeken, veranderen we van tactiek nu. Ik heb vandaag veel aan jou gedacht, Patje: zoals je bij het skiën zegt dat we door de hopen sneeuw moeten skiën, wordt hier de tactiek gewoon door de plassen en de sporen en het slijk gaan. Uiteindelijk komen we aan de rand van het bos en houden een stop. We eten iets en trekken snel verder. Het parcours stuurt ons terug het bos in voor een omweg van 3km terwijl we ook rechtdoor zouden kunnen gaan. Ik begrijp het niet. Het stijgende stuk is weer super afmattend, een heel stenig pad. Uiteindelijk geraken we boven en dan begrijpen we het. We komen uit op het militair kerkhof Notre-Dame-de-Lorette. Om stil van te worden. De ontelbare kruisen en stenen. Pierrick toont me dat de moslims geen kruis hebben maar een andere vorm gedenksteen. Droef om te beseffen dat de mensheid uit al die oorlogen geen lessen trekt….. We gaan verder. We dalen af naar Ablain-Saint-Nazaire. Het eerste stuk via trappen.. Als we aan de rand van het dorp komen is er weer keuzestress. De wegwijzers gaan naar links, de app naar rechts. We volgen terug de app. We gaan het dorp door en door de akkers richting Mont-Saint-Eloi. We ontmoeten een jongeman die met een metaaldetector in een veld spullen zoekt. Om zijn steentje bij te dragen aan het proper houden van onze planeet. We bellen naar een adres in de VF app in de buurt van Mont-Saint-Eloi die plaats in de tuin aanbieden voor reizigers. Ze nemen op maar zijn niet thuis, dus kunnen ze ons niet helpen.  Rond 16:30 naderen we het dorp. Ofwel vinden we een stukje gras net voor het dorp, ofwel erna. We zien een grote schuur en een landbouwer die  hout aan het zagen is. We vragen hem of hij een plekje heeft voor de tent. Hij vraagt welke nationaliteit we hebben. Als hij hoort dat we geen Engelsen zijn, kan alles. Hij is een rugby fan. Op dit moment gaat het tournoi des six nations door. Een rugby tornooi dat erg geliefd is bij de Fransen. De man is super behulpzaam. Er is een grote wei naast de schuur. We zetten de tent aan de zijkant van de weide. Het gras staat super hoog maar daardoor liggen we zacht. Vili begint terug wat beter te eten. We eten zelf nog een sandwich en een stukje oud brood en oude croissant. Poetsen de tanden en om 19:00 iedereen in de tent.

22,5 km gestapt. Het begint beter te gaan. Het was niet te warm vandaag.

Morgen 14 km naar Arras. Stop om kleren te wassen, eten te kopen.

Het ontbijt in Parc Olhain

De wijngaard aan de rand van het park

Prachtige bomen 

De bakker 

De middagpauze 

Door de plassen, sporen

Notre Dame de Lorette

De Camino de Santiago loopt hier ook

Zicht op Mont-Saint-Eloy

De sympathieke landbouwer