donderdag 26 maart 2026

26 maart 2026, Briënne-le-Château - freiboug-am-Brisgau heen en terug

 Verrassend gisteren, toen Pierrick van de kapper terugkwam. Voor de eerste keer in 30 jaar zie ik hem met geknipte wenkbrauwen. De kapster heeft alles geknipt : hoofd, baard, wenkbrauwen, oren, neus. We genieten van het middagmaal in het restaurant. Het is geen keuken voor vegetariërs. Veel vleesgerechten, produits du terroir. Daarna houden we een lange siësta. Ik kijk naar de 2 laatste afleveringen van « en nu is ze dood ». Er zijn geen woorden voor. Zonde dat dit gebeurt. Rond 16:00 zie ik een mail binnenkomen van FEDEX. De levering van het nieuwe stuk is gepland voor 30 maart 2026! Mijn maag krimpt ineen. Nog 5 dagen in deze stad vastzitten waar niets te beleven is, dat zien we niet zitten. Ik bel naar Kyra van Radical Design om te vragen of ze de zending kan versnellen. Blijkbaar kan dat niet meer. De opties zijn dat het stuk morgen opnieuw verstuurd wordt maar met een dringende levering. Ofwel is het een optie om een vervangstuk op te halen bij een dealer in Freibourg in Duitsland wat een beetje dichterbij is. Pierrick en ik beginnen te zoeken om een auto te huren. We willen niet meer rekenen op een snelle levering, dus zijn onze opties:  het stuk ophalen in Duitsland (325 km) of in Nederland (700 km). We zien dat de supermarkt Intermarché een verhuurdienst heeft. Wel enkel bedrijfsvoertuigen. Het is 18:00. We wandelen naar de supermarkt en Pierrick gaat binnen informatie vragen. Uiteindelijk huurt hij een camionnette voor de volgende dag. Het idee is om donderdag de wagen te nemen en het stuk op te halen. In Duitsland of in Nederland 

Het is vreemd om een tweede nacht in het zelfde bed te slapen.

Donderdag 26 maart. Rond 6:30 gaat Pierrick even met Vili wandelen. Om 7:30 ontbijten we. Om 8:30 gaat Pierrick de auto ophalen en komt hij naar het hotel. We laden mijn kar in, wat eten voor de dag en vertrekken. Ondertussen heeft Kyra me gebeld om te bevestigen dat de winkel in Freibourg de stukken heeft en dat we naar daar kunnen rijden. Als we vertrekken met de wagen, geeft het dashboard aan dat de motorolie te laag staat. Dus eerst nog eens langs de supermarkt, die ons naar een garage vlakbij sturen. Rond 9:45 zijn we vertrokken. Vili heeft zijn plekje gezocht in de cabine vooraan. Er is niet veel ruimte. Na 4 uur rijden (325 km) komen we aan de winkel. Ze zijn gelukkig op de hoogte van onze komst. Ze zijn heel behulpzaam. Ik krijg 2 nieuwe stukken. Zowel het linkse als het rechtse stuk wordt vervangen. Dat had Kyra voorgesteld. Daarna gaan we even met Vili naar het grasveld tegenover de winkel. We geven hem eten en drinken, eten zelf onze overschotten van de voorbije dagen. En dan gaan we terug: 4 uur, 325 km.

Hopelijk geraken we op tijd in het hotel voor het avondeten. 19:00 is het uur dat de patron eten plant.

Morgenochtend brengen we de auto terug naar de supermarkt en dan weer op stap. Terug in onze stap bubbel.

 Wat een ervaring.

Voor de eerste keer in 30 jaar geknipte wenkbrauwen 

Vili zoekt zijn plekje 

We steken de Rijn over

Heel wisselend weer - zon, regen, sneeuw 


De winkel op de hoek en onze gehuurde camionnette 

Binninger Fahrradanhanger
Onze reddende engelen 



6 opmerkingen:

  1. Pierrick is 20 jaar jonger geworden! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Top, morgen weer op pad!
    Hopelijk met goed weer..
    Christophe

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Soe, die wenkbrauwen, ik ben onder de indruk. Ik dacht dat verboden terrein was. Wat een jonkie nu, geen leeftijdsverschil meer tussen jullie. Succes vandaag, hopelijk geen hagel, Greet

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Precies de broer van Pierrick in de winkel 🙂
    Mss ook wel goed voor Vili’s poot om een dagje te rusten.
    Snelle fixers, zijn jullie wel !

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik herken Pierrick niet!! Tien jaar jonger! (Of inderdaad mischien wel 20 zoals Anoniem hierboven schrijft 😉)
    Vili zal zo’n dagje met de auto wel geapprecieerd hebben, even rust. Ocharme het menneke: al 5 kilo kwijt.
    En je schrijft het heel juist, Zuriñe: zo’n tussentijdse escape uit en weer in de bubbel vraagt echt wel mentale flexibiliteit. Het blijft een wonderlijke wereld, zo’n wandelperiode-bubbel.
    Uit je vorige blogjes nog:
    - Murat?? In de Auvergne?? ‘t Is daar dat onze vrienden-veterinaires wonen. Wist niet dat dat jullie parapente-plek altijd was,
    - grappig die situatie dat je helemaal alleen in het hotel was. Ook dat soort bizarre situaties kom je toch bijna alleen op stapreizen tegen he?!
    - En ook zo mooi hoe je schrijft bij dat pech-verhaal: ‘het moest zo zijn’. That’s the spirit! Als er iets misgaat, komt er altijd een geluk bij een ongeluk.
    Alle, fris op weg met de herstelde kar en uitgeruste fysiek, succes!!

    BeantwoordenVerwijderen