Hercule* en Juno* en Vili op stap: 23 maart 2026, Saint-Remey-en-Bouzemont-saint-Genest-et-Isson.

maandag 23 maart 2026

23 maart 2026, Saint-Remey-en-Bouzemont-saint-Genest-et-Isson. - op 3 km van Chavanges

De nacht was weer fris. Je voelt de temperatuur zakken tijdens de nacht.

Als we opstaan is Vili’s water bevroren en ligt er ijs op de tent. Pierrick zet water voor thee en geeft Vili eten. Ik ruim de matjes op. We ontbijten met de koffiekoeken van gisteren. Vanaf 7:00 rijden er zware vrachtwagens voorbij met steenslag. Sommigen vertragen, anderen rijden gewoon door, met een grote stofwolk in hun spoor. Om 8:30 vertrekken we. Vili is niet zo gemotiveerd. Hij is niet enthousiast. In het begin houden we hem aan de leiband omwille van de vrachtwagens. Hij lijkt ook last te hebben van zijn pootjes en we proberen hem zo veel mogelijk in het gras te laten wandelen. Rond 10:00 stoppen we en zoeken we de hondensokken die ik op voorhand besteld had. We doen ze hem aan. In het begin is het wat wennen, maar na een paar minuten gaat het veel beter. Hij wandelt duidelijk vlotter met de sokjes aan. Waarschijnlijk hebben de cement wegen vol kiezels gisteren geen deugd gedaan en wou hij daarom ‘s avonds niet verder wandelen. Jammer dat we er gisteren niet aan gedacht hebben om ze hem al aan te doen. Het parcours is lastig vandaag. Nog steeds veel wegen met kiezels ofwel door het gras. Als we bijna in Outines zijn, schiet Vili een veld in en begint hij te blaffen. Een dikke rat zit voor hem, die niet wegloopt maar hem wil aanvallen. We krijgen Vili met moeite vooruit. Zo onder de indruk van de rat is hij. Rond 11:30 komen we aan in Outines. 10 km gestapt. Het is een mooi klein dorp. Met een prachtige kerk, openbare toiletten, een picknick plek. We stoppen om iets te eten en Vili te laten rusten. Een man op een step komt naar ons toe en vraagt of we een stempel willen in ons boekje. Zou dit de burgemeester zijn van het dorp ? Ik bezoek nog even de kerk. Pierrick haalt water op het kerkhof rond de kerk. Om 12:40 gaan we weer op stap. Weer is het afzien. Het is warm. De wegen zijn lastig. Het lijkt dat ze de pilonen van de hoogspanningsmasten aan het vervangen zijn en daarom de wegen versterkt hebben met steenslag. Daarna zijn er stukken door het gras, dan weer kiezels. Wij zien af. Vili heeft ook geen animo. We komen aan in een klein dorpje met de typische kerk met houten pannen en met de eerste « école mixte » op ons pad. Het parcours loopt verder langs een departementale weg richting Chavanges. Vili is aan de leiband maar doet niets anders dan achterom kijken. Lastig wandelen zo. Op een gegeven moment slaat het VF pad af een bos in en daarna komen we in een open vlakte. We beslissen om te stoppen. Het is 15:15. Vili kan wat rust gebruiken. Wij ook. Liever stoppen vlak voor een dorp, zodat we morgen wat inkopen kunnen doen. Ik doe Vili zijn sokken uit. Hopelijk gaan ze wat mee, want het zijn vrij dunne exemplaren. Ik heb 3 sets bij. We zetten de tent, we verluchten de slaapzakken. Pierrick wil weten hoeveel we al gestapt hebben, dus overlopen we samen de etappes : sinds onze start in Tilques hebben we 494 km gestapt, op 23 dagen. Van Canterbury naar Tilques in oktober 2024 hebben we 129 km gestapt. Van Aigle naar Aosta in juni 2025 hebben we 108 km gestapt. We eten een blik cassoulet, we verfrissen ons, poetsen de tanden. Om 18:00 iedereen in de tent. We krijgen nog een bericht van Adrien, de kleinzoon van Fernando, om te vragen hoe het gaat met de krampen van Pierrick. Heel attent. Elke week stuurt hij een bericht om te horen hoe het gaat.

19,3 km gestapt. Het was een moeilijke dag.