14 maart 2026, forêt domaniale de St Gobain - Laon

 Het heeft de hele nacht geregend. Gelukkig stopt het rond 5:00.  

We staan op om 7:00. Alle kleren zijn nog nat. Pierrick gaat thee zetten. Fijn want het is koud buiten . Vili blijft nog wat in de tent, terwijl ik slaapzakken en matjes oprol. We trekken onze short aan. Een van de weinige spullen die niet te klammig of nat zijn. We vertrekken om 8:15. Eerst gaat het over een mooie bosweg, omhoog. Onze handen zijn koud en we krijgen ze niet goed opgewarmd. De stukken naar beneden in het bos zijn wat lastiger. Door de vele regen, de afgevallen bladeren is het glad. Rond 9:30 komen we toe aan een vervallen abdij, waar het pad de berg wordt opgestuurd. Het is een echt geitenpad. We kunnen niet anders dan onze karren afladen, alles apart naar boven brengen en dan samen de karren naar boven brengen. Vili vindt het pad super leuk. Hij doet niets anders dan heen en weer crossen. Als alles boven is, houden we een pauze om iets te eten. We hebben nog steeds sandwiches en croissants die we in St Quentin hadden gekocht. Daarna trekken we verder. Een beetje later is het weer stop want er liggen 2 bomen over het pad. Weer samen karren er over heffen. Daarna wordt het beter. Er volgt een mooi, vlak stuk door het bos. Ik vind het vreemd dat we niemand tegen komen. Het is zaterdag en er zijn geen fietsers, geen wandelaars in zo’n mooi bos. Rond 12:45 stoppen we even om iets te eten. We bellen naar de pelgrims adressen in Laon. 1 is volzet, de andere dame doet het niet meer. We trekken verder en beslissen later te zien wat we doen. We zijn op 10 km van Laon. Het weer blijft wisselvallig. Er staat een gure wind. Regen dreigt. Rond 14:30 bekijken we het parcours nog eens. We zien dat er een IBIS hotel in het zuiden van Laon is. We besluiten om het centrum van Laon links te laten, de kathedraal en alle bezienswaardigheden, en om rechtstreeks naar het hotel te gaan. We moeten eerst nog een bos door waar de weg gewoon compleet onder water staat, dus proberen we door het struikgewas en bos naast de weg  een doorgang te vinden. Uiteindelijk zijn we rond 16:30 in het hotel. Het doet deugd. Een douche. Mijn benen staan vol blauwe plekken. Van de sandalen die aan mijn kar hangen en af en toe tegen mijn benen tikken. Van een val 2 dagen geleden, toen ik slecht van een voetpad afreed en de kar kantelde en ik mee de grond op ging. We halen de spullen uit de zakken zodat alles wat kan drogen.  Ik kan alle kleren wassen in een wasautomaat recht tegenover het hotel. We eten een pizza in het restaurant van het hotel. Genieten van een warm bed. Blij want deze nacht gaat het vriezen.

22,7 km gestapt. Koude handen. Geitenpad. Mooi bos. Morgen richting Berry-au-Bac.

De ochtend 

De vervallen abdij

Het geitenpad 

Alles boven gekregen 

De volgende hindernis, omgevallen bomen 

Een mooi, vlak stuk

De overstroomde weg

Dus zoeken we een weg door het bos

 Vili vindt het hotel ook prima