22 oktober 2026, Cassio - 3,5 km na Paso della Cisa

 De nacht was fris. We voelden dat we al op grotere hoogte zaten. Er was wel wat verkeer op de baan.

De wekker gaat af om 6:30. We beginnen alles in te pakken. Pierrick gaat om 7:00 kijken of de bar Dal Vecio, op 100 meter van de herberg, effectief open is. Wat een geluk. De bar is open. Als alles ingepakt is, gaan we naar de bar. De karren laten we aan de herberg staan. We hebben gisteren niet zo veel gegeten, want niets gevonden onderweg behalve de kruidenierswinkel van Marina. We bestellen croissants, een notenslof, latte macchiato, nog een stuk pizza en yoghurt. De yoghurts komen in een pak van twee en dus eet ik ze alletwee op. Rond 8:40 vertrekken we. De maag vol. Goed vol. Het eerste stuk gaat naar Berceto, 12 km verder. Het stijgt weer, maar het lukt wel. We hebben beslist om de strada Statale SS62 te blijven volgen omdat we vrezen dat het wandelparcours te moeilijk is op dit moment met al het stijgen en dalen. We volgen dus verder het fietsparcours van de via Francigena. Het voordeel van de strada statale is dat het stijgen minder bruut is. En we blijven mooie vergezichten zien. Rond de middag komen we aan in Berceto. We laten de karren achter op een kleine parkeerplaats langs de SS62 en dalen naar het centrum om iets te eten. We vinden bar magnolia. We krijgen soep, lasagne, risotto. Wat een verwennerij vandaag. De zon schijnt, het is aangenaam weer. Rond 13:00 gaan we terug op stap. Het is nog 8 km naar de Passo della Cisa. Het gaat goed. Veel passages zijn in de schaduw, wat deugd doet. Het is zelfs fris. Het VF wandelparcours slingert langs onze weg, maar loopt vooral door het bos. Om 15:00 komen we aan op de top, 1041 meter hoog. We gaan iets drinken in de bar. We geraken aan de praat met 2 motards. De passo della Cisa is geliefd bij motards. De twee mannen zijn geïnteresseerd in onze tocht, in Vili. Ze vinden hem stevig. Pierrick vertelt me dat de Italiaanse Dobermannen groter maar slanker zijn. We beslissen om nog een stuk verder te wandelen, verder over het fietsparcours. Nu daalt het. Het gaat vooruit. Rond 15:45 zien we een parking liggen langs de weg . Het is een uitzichtpunt : Passo del Righetto. We beslissen om te stoppen. Er is plaats om de tent te zetten. We kunnen de slaapzakken laten drogen. Ik laad mijn telefoon op met het zonnescherm. Ik laad Vili’s licht op met de powerbank. Vandaag geen wasje. Er staat een koude wind. We zitten op 970 meter hoogte.  Wat zal die douche of dat bad deugd doen op het einde van dit mini avontuur. Morgen verder richting Pontremoli .

24,5 km gestapt vandaag - 135,3 km vanaf Piacenza. 

Ontwaken aan de herberg 

Genieten van ontbijt in bar Del Vecio, in Cassio

Pierrick’s riem waaraan de kar vasthangt aan zijn gordel, schiet regelmatig los

In de zon eten in Berceto, bij bar Magnolia

Bar Magnolia, Berceto

Twee sterke mannen aan de ingang van Berceto

De bar op de Passo della Cisa

Een prachtig haardvuur in de bar

De tent staat, op de Passo del Righetto

De laders doen hun werk 

De zon gaat onder, de maan staat er ook al

Iedereen in de tent