Hercule* en Juno* en Vili op stap: 26 oktober 2026, tussen Carrara en Massa

De nacht was heerlijk. Rustig. Geen verkeer. ‘S Avonds de gekende blaffende honden, in de ochtend alle hanen uit de regio die met elkaar aan het kraaien waren.

De wekker gaat af om 5:30. Pierrick maakt thee. We pakken alles in. We hebben beslist om vandaag en morgen een eigen parcours te wandelen. We hebben zin om tot aan de zee te gaan in Massa. Het VF pad blijft hoger lopen en gaat via Camaiore. Via Google Maps is het 60 km van ons vertrekpunt tot aan het station van Lucca. Een groot stuk loopt langs de zee. We vertrekken om 7:00. We moeten eerst nog een stuk stijgen en daarna een stevig stuk dalen. Lastig voor Pierrick zijn knieën. Lastig voor Vili want heel veel blaffende honden op dit stuk. Daarna lopen we een stuk door de industriezone. Niet het mooiste stuk, maar het geeft je wel een beeld van de echte toestand van het land: overal zwerfvuil, slechte staat van de wegen. Uiteindelijk komen we langs een lange rechte baan met een mooi voetpad uit op de zee. We hopen hier een bar te vinden die open is, maar alles is dicht. Het seizoen is voorbij…. Vanaf hier wandelen we over een mooi fietspad kilometers naar het oosten. Wij hoopten op een zeedijk te wandelen met zicht op zee, maar hier kennen ze dit blijkbaar niet. Langs het fiets- en wandelpad zijn vele eet en drinkgelegenheden met hun eigen strand. Of gewoon privé stranden. Het is 10:00 als we aan het zeestuk beginnen, vanaf Marina di Massa. Rond 11:30 zien we eindelijk een restaurant waar de tafels gedekt zijn . We gaan even polsen: ze gaan open om 12:00. We wandelen nog even verder maar vinden niets en keren terug. We wachten op een bank aan het fietspad, tegenover het restaurant , we geven Vili eten. Om 12:00 zijn we paraat. Het is een deftig restaurant. Tafelkleed, servetten, heel lekker eten. We genieten er van om eens iets anders dan pizza en lasagne te eten. Ik zie dat er een paar campings op ons parcours liggen. Ik probeer er 2 te bellen. Alletwee zijn ze dicht. Om 13:40 vertrekken we terug. Het stuk langs de zee is veel langer dan ik gedacht had. Uiteindelijk wandelen we bijna 20 km in rechte lijn. Het is gemakkelijk wandelen. Een goed fietspad, genoeg schaduw voor Vili. Heel veel grasvelden. Maar nergens een optie om de tent te zetten. Het stuk van de dijk van Viareggio is veel actiever: veel meer bistro’s die open zijn, veel klerenwinkels, veel mensen die aan het wandelen zijn, veel honden. Vili is te moe om nog veel interesse te hebben in de andere honden. Op Google Maps heb ik gezien dat er wat groen is rond het sportstadion van Viareggio. We wandelen verder. Het is 16:00. We passeren nog de jachthaven waar indrukwekkende jachten liggen. Uiteindelijk komen we toe aan het sportstadion. Er is een stuk park rondom dat toegankelijk is. We zoeken een plek in een uithoek en installeren de tent. De muggen zijn ook weer van de partij. Op stukken rondom de tent is de grond goed omgewoeld. Waarschijnlijk door everzwijnen. 17:30, iedereen in de tent.

Het was een mooie, zonnige dag. Een zeedag gevoel, ook al hebben we de zee niet veel gezien.

Vandaag 29 km gewandeld -vanaf Piacenza 243,5 km in totaal.

Morgen nog 31 km naar Lucca. En daarna het logistiek avontuur om terug in Piacenza te geraken om de auto op te pikken.