De nacht was speciaal. Vili was onrustig, wilde zich niet leggen. Rond 22:30 was er plots een kabaal, een geroep. Alsof mannen ruzie aan het maken waren. Het duurde even voor we doorhadden dat dit vanuit het kasteel kwam en dat het waarschijnlijk een of andere voorstelling was. We hadden bij aankomst wat mensen in verkleed outfit gezien. Daarna bleef het stil. Tijdens de nacht begon het te regenen.
De wekker gaat om 6:30. Het regent nog licht. Pierrick gaat uit de tent, maakt het eten klaar voor Vili. Ik ruim de slaapzakken en matjes op. We eten een paar Madeleines en gaan op stap. Het parcours blijft over asfaltwegen gaan, dus blijft Vili aan de leiband. Het miezert. Er hangt een waas over de velden. Het is hier landbouw gebied. Grote boerderijen. Af en toe een groot kasteel. De meesten in privé bezit. Het lijkt hier minder arm dan het eerste stuk van ons Italiaans avontuur. Je ziet het aan de auto’s, de huizen. Het is 16 km tot aan Fiorenzuola d’Arda en geen bistro onderweg. We houden een stop om Vili te laten drinken en zelf iets te eten. Een snicker, wat madeleinetjes. Rond 11:30 komen we aan in de stad. Er is markt in de smalle straten. Ik moet Vili kort houden. Uiteindelijk vinden we een restaurant dat net open gaat. Restaurant il Borgo. We mogen binnen met de hond. Hoog tijd want Pierrick is helemaal KO. Hij heeft te weinig gegeten en heeft een stevige hypo. Hij moest aan jou denken, Hanne. We bestellen cola, ik haal nog een snicker boven. Na een kwartier begint hij te recupereren. We bestellen sla en pasta. Het is duidelijk een restaurant van de locals. Er blijven gasten binnenkomen. Na het eten gaan we een koffie drinken op het terras van een koffiebar op het kerkplein. Daar kunnen we Vili eten geven. We geraken aan de praat met een groepje van 8 jonge Italianen. Enthousiaste jonge mannen. Rond 13:45 gaan we terug op stap. We beginnen een volgende etappe. Pierrick heeft wat last van krampen in zijn hamstrings. In Chiaravalle houden we een stop aan een bar. We installeren ons op het terras maar het zit er vol vliegen. Die steken. We drinken snel onze latte macchiato en vertrekken weer. Uiteindelijk zien we een kerk op ons parcours, zonder grasveld maar aan het kerkhof tegenover de kerk is er wat plaats tussen de bomen om de tent te zetten. Het is 16:00. We hebben 25 km gestapt. We zetten de tent. We wassen ons een beetje en snel in de tent, want ook hier zitten vele stekende vliegen en muggen. De kerkklok luidt elk uur. Hopelijk niet tijdens de nacht. Er is veel passage op straat om zo’n klein gehucht te zijn. Vili is rustiger dan gisteren. Hij doet direct een dut.
25 km gestapt.
Hopelijk vinden we morgen tandenborstels.
 |
| Castello di Paderna |
 |
| De binnenkant van het kasteel |
 |
| Weer een droge rivierbedding |
 |
| Restaurant il Borgo |
 |
| Het kerkplein van Fiorenzuola |
 |
| De bar aux milles mouches |
 |
| Abbazia du Chiaravalle della Colomba |
 |
| Slechte staat van de asfaltwegen |
 |
| De tent staat aan het kerkhof van San Rocco |
 |
| Iedereen strijk |
Het avontuur is weer begonnen!
BeantwoordenVerwijderenSucces en geniet er van!
Christophe
Weer leuk om te lezen en mee te genieten van mooie foto's! Geniet van jullie reis!
BeantwoordenVerwijderenMooi om jullie verhalen weer te lezen, de Apennijnen komen dichtbij, een mooie afwisseling na de Po-vlakte. Ga er maar lekker van genieten!
BeantwoordenVerwijderenVeel plezier en groetjes, Wim