zaterdag 2 mei 2026

2 mei 2026, Lambrinia - aan de oevers van de Po

 De nacht was oké. Wat frisser. Vochtig.

De wekker loopt af om 4:30. Iedereen doet zijn ding. Vili blijft slapen. Als de binnentent klaar is, moet Vili er uit. Hij heeft niet veel honger deze ochtend. We vertrekken rond 5:50. We wandelen eerst naar Orio Litta. Na 20 minuten komen we aan een grotere baan waar we een café zien dat open is. We twijfelen niet en gaan ontbijten . Er zit een koppel in de bar en Vili gaat er spontaan naar toe om een lekje te geven. We installeren ons aan de tafel ernaast en bestellen latte macchiato en croissants. Terwijl Pierrick even naar de toilet is en ik aan de bar sta voor een volgende bestelling, gaat Vili zelf nog een knuffel vragen aan het tafeltje naast ons. Dan zijn we weer op stap. Even langs een grotere baan en daarna over landwegen. Plots zien we drie reeën . Vili heeft ze geroken maar niet gezien. Hij schiet weg door het gras maar komt gelukkig snel terug. Op een bepaald moment is het pad afgesloten. Er wordt aan een brug gewerkt . Blijkbaar was het deze plek waar de pappie van gisteren ons naar toe wou sturen omdat er een kapelletje is waar we de tent konden zetten. We zouden nog 1,5 uur moeten wandelen hebben. Voor Vili zou dit niet gelukt zijn. Rond 7:30 zijn we in Orio Litta. We stoppen op een plein om de bidons te vullen.  Aan het plein ligt de pelgrims herberg. Ik ga even binnen op zoek naar een toilet. Een mooie, propere herberg.  Aan de ingang zie ik de pelgrimsstempel liggen en zet ik er een in ons pelgrimspaspoort. We wandelen naar het centrum. Bar Sport is ook open. Aangezien we vandaag niets meer zullen vinden om te  eten en te drinken , gaan we nog een koffie drinken. Er zijn ook broodjes en pizza’s. We kopen er wat, zodat we eten hebben voor de rest van de dag. We wandelen naar de rivier de Po. Hier zijn 2 mogelijkheden: je kan het veer nemen om naar de overkant te gaan en dan via de rechter over naar Piacenza gaan, of je kan de dijk volgen op de linker oever. Voor de boot moet je een dag op voorhand bellen en reserveren. Hij lijkt ook maar 2 x per dag de overzet te doen: om 10:00 en om 16:00. Aangezien we nooit zeker zijn hoe goed het zal gaan met Vili, hebben we niet gebeld. We weten ook  niet of hij onze karren / hond zou meegenomen hebben. Als we aan de steiger aankomen, zien we al vele mensen staan wachten. Wandelaars, fietsers. Wij trekken verder op de linker oever. Het is een mooie dijk. We hoopten op wat schaduw van bomen, zo dicht bij een rivier. Geen boom of struik langs het pad. Het is nog geen 10:00 en het is al stevig warm. Af en toe passeren er auto’s, fietsen. Vili ziet af door de warmte . Hij wil niet meer drinken, hij wil enkel op de grond liggen. Het is 11:00. We zien een kleine weg die naar de rivier leidt. Er is een klein strand. Jammer genoeg “wat” zwerfvuil ook. Er zijn bomen die schaduw geven. We hebben 15,6 km gewandeld. We halen de bache uit en installeren ons op het strand. Wat later komen drie jongemannen toe. Ze willen barbecueën op het strand. Geen probleem voor ons. Later komen ook de partners toe. Er is muziek. Er is gelach, gebabbel . Er is ambiance. Op de oever tegenover ons staat een tent. Wat later zien we een boot toekomen aan de tent. Waarschijnlijk zijn ze nog wat proviand gaan halen. Ongelofelijk hoe ver geluid draagt over water. We horen ze praten ondanks de breedte van de rivier. Er zit ook veel stroming op de rivier. Rond 16:00 verschijnt plots de lokale politie op het strand. Ze lijken iets te zoeken. Maar vinden het niet. Het blijft warm. Mijn telefoon geraakt goed opgeladen met deze zon. Algemeen merken we dat de huizen in deze regio mooier worden en beter onderhouden. De auto’s zijn nieuwere modellen, minder fiat panda’s uit de jaren ‘90. De velden zijn veel groter. Voor morgen heb ik een hotel geboekt in Piacenza. Nog eens zin in een goede douche. Er komen nog 2 jonge gasten vissen. Een heeft beet. Een stevige vis. Hij mag terug het water in. We blijven uiteindelijk op het strand tot 19:00. Even overwegen we om op het strand te blijven slapen, maar er is toch wat te veel vuil. Pierrick gaat even kijken in de buurt. Op 500 meter is een landweg die vlak is, wel met hoog gras. We pakken alles in en wandelen tot daar. We zetten de tent, eten iets, poetsen de tanden, verzorgen Vili’s poten. 

16,1 km gewandeld - in totaal 1196,5 km. Warm weer, 26 graden. De brede Po. Morgen richting Piacenza. 


Vili’s vrienden in de eerste bar



Twee maten
Het klassieke beeld van een dorp, een smalle kerktoren die een beetje boven de huizen uitsteekt 
Het kapelletje waar we volgens de pappie onze tent konden zetten….
De pelgrimsherberg in Orio Litta

Af en toe een steentje in een schoen
Een verlaten boerderij - ze staat aan de overstromingskant van de dijk 

Veel grotere velden dan in het vorige stuk van de VF

De Po en de bergen


11:00 - pauze


De tent op de andere oever

Mijn voeten wat laten bruinen 

Ons lappendeken- multifunctioneel 

We verschuiven de bache continu om schaduw te zoeken 


Vili zoekt contact 


Het is wat het is ……..alles komt goed

Pierrick probeert Vili te laten drinken aan de Po

De jonge gasten hebben beet

Tent gezet op een landweg. De piquettes gingen gemakkelijker in de grond dan gisteren 

Nog een broodje eten / wat brood met chocola / geen courage meer om iets warms te maken 







Geen opmerkingen:

Een reactie posten