03 mei 2026, aan de oevers van de Po - Piacenza

 Onze tent stond op een landweg met veel gras in het midden. Pierrick lag op het rijgedeelte van de weg maar helde fel af. Tijdens de nacht merk ik dat hij helemaal achteraan in de tent dwars ligt. Mijn 2 mannen liggen dwars, Pierrick beneden, Vili boven. De nacht is oké. Klammig door het gras. Wat kort voor mij.

De wekker gaat om 4:30. Pierrick uit de tent. Ik pak alles in. Vili blijft slapen. Hij legt zijn kop op mijn knieën terwijl ik slaapzakken en matjes inpak. Hij vindt 4:30 duidelijk vroeg. Gisteren hebben we beslist dat we vandaag ons avontuur afronden. Vili zit op zijn limiet: warm weer, zijn kussentjes zien af, spanning door de vele blaffende honden, je merkt dat hij moe wordt. Het is een copy paste van mei 2012. Toen was het ook genoeg voor Hercule en Juno. We halen de tent neer, zonder brokken. Het is even zoeken naar de snelbinders in het hoge gras om alles op de kar te binden. We eten een doos palet breton pur beurre en een Snickers. Om 6:00 op stap. Op de dijk. Met de opkomende zon. Vrij snel staat er een bord dat de weg afgesloten is omwille van werken. We riskeren het toch. Altijd een gok want je weet nooit of je wel of niet zal door kunnen. Wim, onze Nederlandse pelgrimcompagnon, die we vorig jaar hebben ontmoet en nu 2 weken voorloopt op ons, heeft er ook ervaring mee. We hebben geluk. We kunnen door. De dijk ligt nu wat verder van de rivier. We zien boerderijen met immense koeienstallen en methaan opslagbollen . Pierrick zet er een stevig tempo in. Hij is meer een ochtendmens dan ik. Ik heb wat tijd nodig om wakker te worden. Het is 15 km naar Piacenza en geen bevoorrading onderweg. Rond 8:00 stoppen we nog eens voor een koekje. Vili slentert. Misschien heeft hij honger. We geven hem sowieso regelmatig water want je voelt de warmte al. Vanaf San Rocco al Porto wandelen we over de ciclostrada Torino - Venezia VENTO. Een veloroute, wat afgescheiden van de baan en omzoomd met grassen en klaprozen. Mooi om te wandelen, maar geen schaduw en geen uitwegen mogelijk naar het dorp vlakbij. Voor we aan Piacenza komen, wandelen we over een wel kilometer lange brug over de rivier de Po. Zou de Po zo ver uit haar oevers komen? Rond 9:30 wandelen we Piacenza binnen. We komen langs vele scholen, lycea maar geen bar. Uiteindelijk stranden we op het terras van Bar Cavour. Ik ga 2 latte machiatto’s en 5 croissants bestellen. De ober (weer een Aziaat) trekt grote ogen omdat ik 5 croissants vraag. De latte machiatto’s zijn lekker, maar klein. Dus ga ik er vier extra halen. Ik heb voor vandaag een kamer op hotel geboekt. De check-in is vanaf 14:00. Het idee is om al naar het wassalon te gaan om de slaapzakken te wassen. Als we richting wassalon gaan, komen we in de rommelmarkt terecht. Niet evident met Vili en onze karren. We zoeken een uitweg en een parallelstraat. We stranden op 150 meter van het hotel. Ik stel voor aan Pierrick om in het hotel te vragen of we de karren daar al kunnen laten. Als ik aan de receptie kom, blijkt dat onze kamer al klaar is en we er al in mogen. Als we boven komen, merken we dat we de gamellen van Vili en het eten vergeten zijn aan de bar. Pierrick doucht zich al en ik ga snel heen en weer naar de bar. Gelukkig staan ze er nog. De douche doet deugd. Vili installeert zich op zijn mat en slaapt. Daarna gaan we samen eten in het centrum. We laten Vili in het hotel. We vinden een leuk terras aan de kathedraal. We hebben tijd om rustig te eten. Nu we de beslissing genomen hebben om te stoppen , komen we tot rust in ons hoofd. Daarna gaan we terug naar het hotel. Ik neem de vuile was en slaapzakken mee en ga naar het wassalon. Pierrick laat Vili eerst even plassen en komt dan ook naar het wassalon. Ik sukkel wat met de automaat maar krijg snel hulp van de uitbater die net passeert. Daarna hebben we een babbel met een Senegalees. We zitten duidelijk in de Afro - Marokkaanse kant van de stad. Terwijl we wachten op de was, boek ik mijn vliegticket voor morgen. We willen een auto huren voor Pierrick voor een paar dagen. Hij kan me dan morgen naar Milaan brengen, waar ik het vliegtuig neem naar Brussel. En dan rijdt hij door met Vili en alle bagage naar onze favoriete camping Mombarone. De vlucht boeken lukt. De auto reserveren bij Europcar minder goed. Het kantoor is op 1 km van het hotel. Morgenvroeg gaan we er naar toe en we zullen zien welke auto ze beschikbaar hebben. Als de was klaar is, brengen we alles terug naar het hotel, laten Vili ook in het hotel en gaan wij nog even naar het centrum. Ik doe een kaarsje branden in de kathedraal. We eten een ijsje. We kopen drank en bananen. We zijn echte toeristen nu. Daarna gaan we nog even met Vili naar buiten. En zoals in de tent, om 20:00 in bed. 

15 km gestapt op het VF parcours en een paar extra kilometers als toerist- in totaal 1211,5 km. 

We ronden ons avontuur af. Aan de oever van de Po. Vili is verzadigd. Het was een fantastisch avontuur. Fysiek zwaar maar mentaal erg ontspannend. Fijn om hele dagen buiten te zijn. Het was soms wat problem solving, maar dat is het leven. En nu gaan we rustig naar huis proberen geraken en dan genieten van Tilques. We gaan het VF parcours bij ons in de regio bekijken en zo nodig wat onderhouden. En we blijven de reisverslagen volgen van Wim Bronkhorst , onze Nederlandse wandelcompagnon op Polarsteps die 2 weken voorloopt op ons en alle goede toeristische informatie van het pad beschrijft. En van Bert Surmont, die net vertrokken is vanuit Aalst en voor het goede doel (kom op tegen kanker en levensvreugde) naar Rome stapt: https://www.bertgaatopstap.be/

Het is wat het is…… Alles komt goed….. De wijze woorden van Patje Turbo…

5:45 -alles bijna ingepakt 

De ochtenduren zijn prachtig 

Zouden we door kunnen?

Bergen in zicht

Immense boerderij 

Veel klaprozen langs de baan en in de velden 

Immense koeienstal en methaanopslagbollen

De koeienstal 

De electriciteitspalen staan op cementen palen, waarschijnlijk omwille van overstromingen van de Po

Onze ceinturen zitten op hun eind - meer aanspannen kan niet meer 

De ciclostrada Torino - Venezia

Een immens lange brug over de Po

De Po

Piacenza

Proost

Sharing

De was doen

De kathedraal 

Vili is fan van trappen doen - heeft hij de voorbije maanden goed geleerd 

Het hotel

Nog even spelen op de autobus parking

En dan slapen